De Straat.

Website over de stad.

 

En wat we daar allemaal meemaken als het gaat over het vormgeven van de toekomst. Als bewoner.

 

Hoe werkt dat eigenlijk?

Hoe wordt de nieuwe stad eigenlijk bedacht, vorm gegeven? Wie doen dat? Hoe werkt dat? Nu, eigenlijk doen we dat met z’n allen. Maar dat is tegelijkertijd een beetje een over-simplificatie van het hele verhaal. Want het verhaal is een stuk langer, en ingewikkelder.

Kern van de zaak is dat we, als bewoners, invloed hebben op die ontwikkeling, op de plannen die er gemaakt worden door gemeente, provincie, rijk en alle andere “ontwikkelaars”.

 

Daarover later meer.

 

Maar nu eerst een aftrap. Over Windmolens. En het vechten ertegen.

 

Marcus Kuitenbrouwer

Januari 2012.

 

 

Windmolens.

 

De discussie die rondom het al dan niet plaatsen van windmolens op Lage Weide woedt hevig. Er zijn inmiddels weet ik niet hoeveel bezwaren opgetekend en er zijn al weet ik niet hoeveel bijeenkomsten en zelfs excursies geweest. Er zijn websites vol geschreven met allerhande informatie en er lopen inmiddelsenergie-amdassadeurs” rond in de stad die het hele proces moeten (gaan) begeleiden. Honderden uren inzet, van heel veel mensen, om de (ogenschijnlijke) weerstand bij de Utrechters weg te nemen.

 

Maar dáár gaat iets mis. Die vermeende weerstand bestaat eigenlijk niet. Of spreken we ook van “weerstand” als er 1% van alle Utrechters, of zelfs nog veel minder, een beetje herrie maken en bang zijn dat ze niet kunnen slapen van een windmolen op 1 kilometer afstand?

Ik durf te stellen dat, desgevraagd, 90% van onze mede-stadsbewoners de komst van windmolens, inclusief alle voordelen, zullen verwelkomen.

 

De aangevoerde bezwaren zijn allemaal een wedstrijdje spijkers op laag water zoeken. Het begint er op te lijken dat sommige mensen tegenwoordig domweg ergens tegen zijn omdat ze ergens tegen MOGEN zijn. Zo van “Aha! Een gemeentelijk idee! Dat zullen we eens lekker torpederen!” Die kleine groep stadsbewoners is bang voor elke verandering en vreest dat zij wakker zullen liggen van een windmolen. Dat een brommer die door hun straat rijdt méér herrie maakt willen ze niet geloven. Tsja, dan wordt het wel heel lastig; als mensen de feiten domweg negeren.

 

Ik wil dan ook pleiten voor het organiseren van de vóórstanders van de windmolen. Tot nu toe gaat alle aandacht uit naar het informeren en proberen over te halen van de tegenstanders. Dat is een hopeloze zaak. En dus zonde van het geld. Organiseer de voorstanders, laat zien dat het draagvlak voor dit idee immens is. Want dat is het, geloof me, ik ken de stad en haar bewoners.

 

Persoonlijk wil ik best aandelen kopen, of obligaties, of op een andere manier geld steken in dit prima idee. Als mij dat op termijn een lagere energie-rekening gaat opleveren? Ik zou wel gek zijn om dat niet te doen. En met mij zijn er vast heel veel Utrechters die ook willen profiteren van de schone, groene Utrechtse Windenergie.

 

Als er nu één onderwerp is wat de gehele stad Utrecht aangaat dan is het dit plan, de windmolens. Dit plan kan, en mag, niet worden tegengehouden door een paar bewoners. Schone Energie is iets wat ons allemaal aan gaat. Ergo, waarom besluit ons College, en onze Raad niet simpelweg dat deze Molens er gaan komen? Gewoon, met de vuist op tafel, Bam. Dit gaan we doen! En die paar tegenstanders? Sorry, vette pech.

 

Toon als bestuur van de stad eens een beetje lef. Neem een besluit. Doe eens stoer. En in dit geval kun je je daar écht geen buil aan vallen. Kortom; stoer doen met succes. Welke politicus wil dat nou niet?

 

En anders? Ach, gooien we er gewoon een referendum tegenaan. Heeft D66 ook weer eens lol.

 

Marcus Kuitenbrouwer